Elke zondagochtend wordt in het nabijgelegen Wanovka een veemarkt gehouden. Mensen uit de omgeving komen hier hun vee verkopen of nieuw vee aankopen. De handel is kleinschalig en de meeste handelaren komen met niet meer dan twee of drie dieren naar de markt.
De dieren zijn netjes naar soort op de markt gerangschikt. Hier is de hoek waar de paarden worden verhandeld. De rook komt van de in Centraal Azie zo bekende shaslik stalletjes waar vlees aan de spies wordt gerookt op een houtskoolvuur. Achter de drie jongens op de voorgrond staat een samofaar waarin water wordt gekookt voor de thee.
De ZIL vrachtwagen waarvan ik voor 1500 euro eigenaar geworden ben. Het vehikel is bijna 20 jaar oud maar motorisch nog in verbazend goede staat vergeleken met de meeste andere vrachtwagens in Kazachstan. De meeste bouwmaterialen worden hiermee naar de bouwplaats van het hotel in de bergen vervoerd. Aan het stuur zit Joera, de man van Diana, de jongere zus van Elmira. Joera doet mij steeds denken aan Dik Trom en zijn nasale stem (t.g.v. een neusoperatie) geeft een heel speciaal effect.
Zelfs de hydraulische kip-installatie van de vrachtwagen werkt nog naar behoren. Wanneer het hotel klaar is wordt de vrachtwagen misschien omgebouwd tot overland-truck voor toeristen. Toeristen die niet snel genoeg uitstappen kan zo met de kip-installatie een handje geholpen worden…
Links op de foto de “brigadier”, ofwel de leider van de ploeg bouwvakkers die bezig is met de bouw van het hotel. Vanwege het aanhoudende slechte weer in de bergen helpen ze hier mee met het verharden van het terrein rond het huis van mijn schoonouders zodat de gasten uit Europa in juni niet door de modder hoeven te lopen.
Het hotel in zijn huidige toestand. Een foto zegt meer dan duizend woorden. Ik denk dat iedereen nu wel begrijpt dat er tijdens de bruiloft nog niet in het hotel geslapen kan worden. Het weer is praktisch continu zoals op deze foto: miezerig en nat, dus de bouwactiviteiten vorderen maar zeer langzaam. Door de bergen zijn er enorme verschillen in klimatologische omstandigheden op verschillende plekken. De foto van de zussen met kinderen hierboven werd ca. 10 kilometer noordelijker genomen in het vlakke land en daar schijnt praktisch continu de zon. Overigens is deze verregende lente zeer uitzonderlijk.
Ik kreeg bericht van het reisbureau dat alle paspoorten met visa (op 1 persoon na die vanwege een reis naar het buitenland zijn paspoort later heeft ingeleverd) inmiddels zijn opgestuurd naar het huisadres. Heb je het paspoort nog niet terug, neem dan zo snel mogelijk contact op met Baobab of het visumbureau in Amsterdam want dan is er waarschijnlijk ergens iets misgegaan!
Het visum zelf is een paginavullende sticker met hologram waarop de data zijn ingevuld waarop het toegestaan is in Kazachstan te verblijven. Daarnaast wordt in Kazachstan zelf nog eens een halve pagina groot stempel in het paspoort gezet om het visum officiëel te registreren. Een leuk souvenir voor later dus.
Mijn eigen visum is toegekend voor een periode van drie maanden. Dat betekent dat ik na jullie vertrek in Kazachstan blijf en pas op een later tijdstip zal terugreizen naar Nederland.
Lammert