Soms is het moeilijk voor te stellen hoe groot het internet eigenlijk is. Uiteraard ben ik niet de enige die met een computer aan het internet hangt, maar toch is het lastig te bevatten dat honderden miljoenen mensen toegang hebben tot dit informatiemedium. Dat het aantal mensen met toegang tot internet ontzettend groot is en nog steeds toeneemt, blijkt wel uit het aantal bezoekers dat ik op mijn verschillende websites krijg.
Eén pagina monitor ik al sinds 1998. In die tijd was ik blij als ik één of twee bezoekers per dag kreeg, maar die tijden zijn voorbij. Het is een pagina die door het jaar heen altijd een constant beeld laat zien, zelfs in vakantieperiodes, met uitzondering van de laatste twee weken van het jaar waarin iedereen kennelijk meer geinteresseerd is in kerst, dan in het surfen op internet. Met deze ene pagina ben ik kort geleden door de 720 bezoekersgrens gebroken. Dat betekent, dat deze pagina nu gemiddeld elke twee minuten een bezoeker kent, overdag en ’s nachts. De totaalteller voor deze pagina staat op 369 duizend bezoekers sinds ik de telling in 1998 ben begonnen. Uiteraard zitten hier ook bezoekers tussen die meermalen zijn gekomen, dus het aantal individuen is lager, maar veel schrijvers zouden willen dat hun boeken een zo breed publiek wisten te trekken.
Op naar de één bezoeker per minuut grens!
De nieuwbouw van het huisje achter op de tuin van mijn schoonouders vordert gestaag. Volgens ouderwets Kazachs gebruik wordt geen metselspecie op basis van zand en cement gebruikt, maar leem om duur cement uit te sparen. Hoewel het in onze regio een gebruikelijke bouwmethode is moet ik er niet aan denken wanneer ons huis op die manier wordt opgetrokken.
De sloop van het huisje achter op het erf van mijn schoonouders vordert gestaag. Het huis is indertijd van leem gebouwd, waardoor het nu relatief gemakkelijk te ontmantelen is. Alleen een binnenmuur waaraan de wasbak bevestigd is staat nog overeind. Het nieuwe huis zal grotendeels op de bestaande fundering worden neergezet.
Op het erf van mijn schoonouders staan twee huizen. Het grote huis is waar ze tegenwoordig wonen, maar achter op het erf staat nog een kleiner huisje. Dat huisje is bijna twintig jaar geleden daar neergezet in enkele maanden tijd toen hun vorige huis dat dicht bij de sluis bij de waterkrachtcentrale stond door de rivier was weggespoeld. Het kleine huisje is indertijd van leem gebouwd en met weinig luxe en afmetingen om maar zo snel mogelijk een onderkomen te kunnen bieden voor de toen dakloze Elmira en haar familie. Het voldoet al lang niet meer aan de eisen en werd in de afgelopen jaren voornamelijk gebruikt voor opslag van allerhande spullen. Voor de nieuwe badkamer moest in 2003 al een stuk van het huis wijken. Nu gaat het hele huis tegen de vlakte, om plaats te maken voor een uit baksteen opgetrokken huis waar mijn schoonouders kunnen overwinteren. Veel mensen in Jabagly wonen ’s winters in een kleiner huis om stookkosten te kunnen besparen.
Op de foto is het dak al gesloopt.
Elmira’s moeder is inmiddels weer thuis. Na onderzoek in het ziekenhuis is vastgesteld dat er geen sprake is van een blindedarm ontsteking, maar waarschijnlijk van een voedselvergiftiging na het eten van een overmaat aan watermeloenen. Dat kan de beste overkomen, zo heb ik ook wel eens in bed gelegen.
Het ziekenhuis in Wanovka waar ze gelegen heeft loopt zeker niet over van luxe. Er bleek gisteren geen stromend water te zijn. Naast de WC pot stond een emmer met water en daarin desinfectiemiddel om het toilet door te spoelen. Voor het wassen van de handen was zelfs helemaal geen plek. Hier in Nederland is een ziekenhuis zonder stromend water niet voor te stellen maar in Kazachstan behoort het nog tot de gewone zaken des levens.
Elmira’s moeder is dan ook blij dat ze weer thuis is. Ze heeft nog wel wat last, maar knapt al aardig weer op. Wel wil ze als ik weer terug ben naar het diagnostisch centrum in Shymkent om zich eens goed na te laten kijken, want helemaal vertrouwen doet ze de dokters in Wanovka nu ook weer niet.
Om half twaalf ging de telefoon. Elmira belde vanuit Kazachstan. Vanwege het tijdsverschil tussen Nederland en Kazachstan betekent dat, dat ze om half vier in de nacht belde. Een ongewoon tijdstip. Ze vertelde dat ze bij het ziekenhuis stond. Gelukkig niets met Nathalie maar mijn schoonmoeder had om één uur ’s nachts ernstige krampen in haar buik gekregen. Rechtsonder op dezelfde plek als waar Ruslan bijna twee jaar eerder last had toen hij een acute blindedarmontsteking had.
Ruslan had zijn moeder met de jeep van de boerderij in de bergen naar het dorp gebracht en met onze Lada was ze verder naar het ziekenhuis in Wanovka vervoerd op zo’n 25 kilometer afstand. De doktoren waren op het moment dat Elmira belde nog aan het onderzoeken of het inderdaad een blindedarm ontsteking was of iets anders.
In Kazachstan is het gebruikelijk dat voor feesten en partijen een schaap geslacht wordt. Mijn schoonouders hebben samen met een neef zo’n 80 schapen op de boerderij die voornamelijk hiervoor bestemd zijn. Vandaag had de neef een schaap nodig voor een feest. Mijn schoonouders hebben daarom een schaap in de jeep geladen en zijn ermee naar het dorp gereden.
Dit schaap had waarschijnlijk echter door welk lot hem te wachten stond, want toen de jeep in Jabagly was aangekomen lukte het hem om de deur van het slut te halen en aan de haal te gaan. Jammer genoeg voor hem zag Elmira nog net welke kant hij uitsprinte. Na een lange zoektocht bleek dat het schaap zich verstopt had bij een huis verderop waar een schoolvriendin van Elmira woont. Hij had zich in de schuur willen verstoppen maar die zit helaas op slot.
Vanavond is het schaap opgehaald door de neef en morgen zal hij waarschijnlijk op een feesttafel prijken.
Nathalie is vandaag naar het ziekenhuis geweest voor een aantal inentingen. Net als bij babies in Nederland gebruikelijk is, is ze vandaag ingeënt tegen DKTP, Difterie, Kinkhoest, Tetanus en Polio. Daarnaast heeft ze nog een Hepatitis B vaccinatie gekregen. Dat is in Nederland ongebruikelijk omdat het Hepatitus B virus daar praktisch niet voorkomt, maar in Kazachstan is het een wijd verspreide infectieziekte. Een vaccin voor Hepatitis B bestaat nog niet zo lang, maar het huidige vaccin geeft in zo’n 90% van de gevallen na drie maal vaccineren levenslange bescherming tegen het virus.
Uiteraard was Nathalie niet erg blij en al bij het binnengaan van het ziekenhuis zette ze het op een huilen. Kennelijk was ze de vorige vaccinatie tegen Tuberculose nog niet vergeten.
Andere kinderen in Kazachstan moeten verplicht binnen blijven volgens Kazachstaanse traditie, maar dergelijke ouderwetse gebruiken doen wij niet aan. Hier is Nathalie met mamma op bezoek op het hoofdkantoor van het Aksu-Djabagly natuurreservaat.
Het lijkt wel of Nathalie denkt “Wat moet die camera steeds hier, terwijl ik leuk met mijn Nijntjes lig te spelen.”
Lekker badderen, het hoogtepunt in Jabagly voor Nathalie waar het op het ogenblik meestal boven de 30 graden is.
De Nijntjes die Nathalie van Sybren gekregen heeft zijn op het ogenblik haar favoriete speelgoed. Ze maken geluid als je er tegenaan komt. En lekker met de voetjes er tegenaan trappelen vindt Nathalie het leukst.
Eind vorig jaar ben ik begonnen met mijn weblog met een blog bij mijn Nederlandse internet provider xs4all. Dat beviel niet al te goed—met name omdat het een beta test was waarbij van de kant van xs4all niet al te veel haast gemaakt werd om fouten op te lossen—en ik heb daarom op een eigen plekje www.lammertbies.com/weblog/ software geinstalleerd om zelf een weblog te onderhouden.
Vanwege het grote prijsverschil tussen Nederlandse en Amerikaanse providers heb ik de weblog indertijd opgezet bij een hostingbedrijf in de VS. Voor $3,95 per maand meer ruimte plus een database voor het opslaan van alle verhalen. Wat wil je nog meer. De afgelopen tijd is het aantal websites dat ik in de VS host langzaam uitgebreid en per stuk betaalde ik steeds die $3,95. Nu ben ik geen Zeeuw, maar geld is geld en daarom heb ik recentelijk gezocht naar een nieuwe mogelijkheid. Ik betaal nu iets meer, namelijk $7,95 per maand, maar daarvoor heb ik een webhost gevonden waarbij ik voor dat geld alle sites kan hosten. Dat zijn er nu een zestal dus dat komt neer op minder dan $1,50 per website per maand. Daarvoor heb ik zelfs meer faciliteiten dan op de vorige plek. Gisteren heb ik de weblog naar dit nieuwe hostingbedrijf overgeheveld. Als het goed gegaan is heeft niemand er iets van gemerkt.
Vandaag heeft Elmira’s vader een deel van de spullen in de garage opgeruimd. Dat is nodig, want de garage en het eraan vast zittende resterende deel van het oude huis wordt afgebroken. De helft van het van leem gebouwde huisje is in 2002 al tegen de vlakte gegaan om plaats te maken voor de douche en WC ruimte. Nu gaat de rest ook weg om plaats te maken voor een nieuw wat groter onderkomen. De bedoeling is dat Elmira’s ouders in dit huis gaan wonen wanneer er toeristen zijn, zodat er meer toeristen in hun grote huis kunnen slapen.
Tijdens het opruimen kwamen ook de nodige bierflesjes tevoorschijn. Net als het statiegeld in Nederland kun je flesjes weer inleveren waarvoor je geld krijgt. De bierflesjes stammen nog uit de tijd van ons huwelijk—toen is er door de bezoekers behoorlijk geconsumeerd—en van latere datum van toeristenbezoeken. Er kwamen totaal meer dan 200 flesjes boven water. Niet voldoende om de verbouwing van te betalen, maar toch weer leuk meegenomen. Wie wat bewaart, die heeft wat.
In Kazachstan is enkele dagen geleden het eerste geval van vogelgriep ontdekt. Op een ganzenboerderij in het dorp Golubovka in de regio Pavlodar in het noorden van het land zijn 600 dieren bezweken aan de ziekte. Eén arbeider ligt in kritieke toestand in het ziekenhuis. Maatregelen zijn genomen om de infectiehaard in te dammen aldus de autoriteiten.
Het geval staat niet op zichzelf. In Novosibirsk in zuid Siberië is enkele dagen geleden eveneens een geval geconstateerd. Ook uit de regio Omsk en het Alatai territorium komen berichten van een besmetting, maar onderzoekers hebben hier nog niet bevestigd dat het om vogelgriep gaat. Deze gevallen laten zien dat via de reguliere trekvogelroutes het virus zich gestaag richting Europa uitbreidt en dat het waarschijnlijk slechts een kwestie van tijd is voor het ook Nederland bereikt. Wel is er nog een barrière in de vorm van het Oeralgebergte die een groot deel van de vogelmigratie stopt, maar de tijd zal moeten leren of deze grens inderdaad stand houdt.
