Compaq Ipaq HX4700 of Psion 3C?
Uit een grijs verleden heb ik een Psion 3C handheld computer. Dit modelletje is qua technologie ongeveer tien jaar oud. Vanwege een programmeerproject beschik ik tegenwoordig ook over een Compaq Ipaq HX4700 Pocket PC. Ik had verwacht dat dit beestje veel meer mogelijkheden zou bieden dan de Psion, maar dat valt in de praktijk wel mee.
Voor de mensen die niet weten waar het over gaat: Beide apparaten zijn kleine zakcomputers. De Psion 3C is een model dat open geklapt kan worden en waarbij dan een toetsenbordje tevoorschijn komt. Er is een zwart-wit LCD schermpje en een paar uitbreidingsslots voor geheugenkaarten, een extern modem etc. De Compaq Ipaq HX4700 is een moderne versie van de zakcomputer. Er is geen toetsenbord, maar in plaats daarvan moet met een speciaal pennetje op het gevoelige scherm worden getikt of geschreven. Het schermpje is uiteraard in kleur en heeft een verrassend goede leeskwaliteit.
Maar op het punt van standaard gebruiksgemak valt de Ipaq mij eigenlijk tegen. Beide zakcomputers zijn standaard van ongeveer dezelfde software voorzien: een tekstverwerker, spreadsheet, database applicatie voor addressen en dergelijke. Ook voor beide zakcomputers is software beschikbaar waarmee je de inhoud van je Outlook email programma kunt synchroniseren met de zakcomputer.
OK, toegegeven, de Compaq Ipaq is sneller er is software van internet voor te downloaden. Maar die software bestaat voor 70% uit spelletjes en voor de rest voornamelijk programmatuur om je emails te rangschikken. Ik heb praktisch nog geen “echte” software voor de Ipaq kunnen vinden, alleen een Modbus master- en slave programma dat ik nu gebruik voor het configureren en testen van Modbus netwerken.
Maar er zijn ook nadelen aan de Ipaq. Ten eerste is het allemaal fragieler. De Psion durf ik gerust van een meter hoogte op een betonnen vloer te laten vallen. Het omhulsel is van rubberachtig materiaal en het geheel voelt heel degelijk aan. Als ik datzelfde met de Ipaq HX4700 doe dan kan die de vuilnisbak in.
Een ander probleem is de batterij. Tegenwoordig zit in elk flitsend apparaat een oplaadbaar battery-pack dat automatisch wordt bijgetankt als je het in de houder op het bureau zet. Leuk, maar alleen als je een bureau hebt. Ik had mijn Ipaq meegenomen naar Kazachstan maar heb hem daar een tijdje niet in de lader gehad omdat de netspanning daar niet al te zeer te vertrouwen is. Resultaat: zowel de hoofdbatterij als de ingebouwde oplaadbare backup batterij waren leeg geraakt en bij aanzetten zorgde het apparaat voor een zelfstandige harde reset. En daardoor alle gegevens en programmatuur kwijt!
De Psion 3C daarentegen heeft niet van die kuren. Voor het gewone gebruik loopt hij op twee penlight batterijen die zelfs in donker Afrika te koop zijn en je kunt die batterijen bijladen zonder dat de Psion 3C aan de netspanning hangt. Dus ook op onbetrouwbare plekken kun je batterijen laden met als enige mogelijke consequentie een opgeblazen lader, maar geen opgeblazen PC. Bovendien bevat de Psion een Lithium knoopcel die de inhoud van het geheugen en de klok gedurende lange tijd beschermt. Ik heb mijn Psion voor het laatst enkele jaren geleden gebruikt en het apparaat gaf nu nog steeds de juiste tijd aan.
Welke van de twee apparaten is nu beter. Voor de flitsende manager die graag met een moderne gadget wil pronken is dat zonder twijfel de Compaq Ipaq. Maar voor de wereldreiziger die midden in het Saharazand een reisverslag wil typen en dan per modem over wil zenden naar de bewoonde wereld is het de Psion 3C. Ik denk dat ik ze beiden voorlopig maar houd.