Een oranje inbreker
Gisteravond was de voetbalwedstrijd Nederland tegen Argentinië. De uitslag van 0-0 was niet bijster goed, maar voldoende om feest te vieren want het Nederlandse team gaat daardoor door naar de volgende ronde in het wereldkampioenschap dat in Duitsland wordt gehouden.
De wedstrijd zelf was afgelopen om een uur of elf. De echte Oranje fans zijn daarna ongetwijfeld nog even gaan doorzakken.
Iets na vieren werd ik door Elmira wakker gemaakt. “Er loopt een oranje man rond ons huis en hij morrelt aan de deur”. Nu moet ik toegeven dat als ik midden in de nacht wakker gemaakt wordt vanwege oranje mannetjes dat ik eerder denk aan losgebroken maanmannetjes dan aan inbrekers, maar toen ik opstond en uit het keukenraam keek stond er inderdaad een in oranje geklede man tussen de 25 en 30 jaar vanaf het fietspad naar ons huisje te kijken. Op zijn arm was de Nederlandse vlag geschilderd, dus het ging hoogstwaarschijnlijk om een afgedwaalde voetbalsupporter. Na een tiental seconden zag hij kennelijk dat ik door de jaloezieën naar hem keek en hij dook achter een struikje. Dat is natuurlijk een domme actie wanneer je in het oranje gehuld bent, want in het vroege ochtendgloren ben je dan nog evengoed zichtbaar, dwars door het struikgewas heen.
Na een tijdje achter het struikje te hebben gescholen kwam hij weer tevoorschijn. Hij dacht kennelijk dat het gevaar geweken was en liep nu naar het dicht bij het fietspad gelegen slaapkamerraam waarachter een voor hem kennelijk aantrekkelijk licht brandde. het nachtlampje dat het voor Nathalie gemakkelijker maakt om te slapen.
Door het open keukenraam heb ik hem toen in onvervalst Fries te kennen gegeven dat hij onmiddellijk op moest rotten. De nieuwsgierige oranjefan die kennelijk nu door had dat het menens was haastte zich uit de tuin, pakte zijn op het fietspad geparkeerde fiets en koos het hazenpad.
Eerlijk gezegd is dit de eerste keer dat ik een in oranje gehulde inbreker heb meegemaakt. Waarschijnlijk ging het hier om niet meer dan een straalbezopen voetbalfan die in het dorpje was doorgezakt tot ze hem daar op straat hadden gezet. Ons huisje ligt—in tegenstelling tot de andere huisjes hier—vlak langs het fietspad en het slaapkamerraam met daarachter het kindernachtlampje hadden kennelijk op hem een aantrekkingskracht als een lamp op een strontvlieg. Met mijn jarenlange buitenland ervaring van Kazachstan tot Ethiopië weet ik onderhand wel wat te doen tegen potentiële dieven en inbrekers. Jammer genoeg had ik vanochtend niet de tegenwoordigheid van geest om mijn fotocamera te pakken en de onverlaat op de foto te zetten toen hij naar binnen gluurde, anders had zijn foto nu pontificaal op deze weblog, en op het politiebureau van Schiermonnikoog gehangen.