Lammert’s Weblog

De meeste keren dat ik Elmira vanuit Nederland opbel is via mijn VoIP lijn. Vanaf mijn telefooncentrale wordt het gesprek direct naar internet doorgeleid waarna het pas ergens in Kazachstan weer op het telefoonnet wordt gekoppeld. Niet alleen is dit goedkoper dan via de meeste reguliere telefonie providers, de gesprekskwaliteit is de afgelopen maanden ook meestal beter gebleken dan via een normale telefonielijn. Daarom heb ik op mijn laptop software geinstalleerd waarmee het mogelijk is om in Kazachstan via de VoIP server in Nederland te bellen. Vandaag is een speciale dag, want mijn vader viert zijn tweeenzeventigste verjaardag. Een mooie situatie om de VoIP verbinding van Kazachstan terug naar Nederland te proberen.

Wat een succes had moeten worden eindigde uiteindelijk in een groot debakel. Zo’n twintig keer heb ik geprobeerd met thuis te bellen, en elke keer kwam de stem van mijn moeder kraakhelder door de luidsprekers van mijn laptop. Maar wat ik ook in de microfoon aan mijn kant probeerde te zeggen, geen enkel woord kwam aan de andere kant aan. Volgens het metertje van het telefonie programma kwam de microfoon luid en duidelijk binnen, dus kennelijk raakten de geluidspakketjes ergens onderweg tussen Kazachstan en Nederland zoek.

Ten langen leste heb ik uiteindelijk maar de normale telefoon gepakt en mijn vader gefeliciteerd. Wel wat duurder, maar voorlopig nog wel zo betrouwbaar als bellen via internet.

Het moeten voor Nathalie drie lange dagen en nachten geweest zijn. Schijnbaar achtergelaten door mamma bij haar opa en oma omdat mamma zo nodig pappa van het vliegveld in Almaty moest ophalen. Vanochtend gebeurde het onwerkelijke. De auto reed het erf op, met niet alleen mamma, maar ook pappa.

Nathalie was beiden duidelijk nog niet vergeten. Het zeuren dat ze ’s ochtends nog gedaan had hield spontaan op en ze klom direct bij mamma op de arm. Maar haar blik was niet van pappa af te houden. Hij was terug! Had ze de afgelopen maanden nog steeds gedacht dat hij in de telefoonhoorn woonde—dat is waar ze naar wees als iemand haar vroeg waar pappa was—nu stond hij opeens weer springlevend op de stoep. Een feestdag, want pappa heeft vast ook wel speelgoed en lekkers vanuit Nederland meegebracht.