Televisie is een belangrijk medium om wereldnieuws over te brengen. Veel reizigers in verre landen duiken zo af en toe voor de televisie om bijgepraat te worden over de ontwikkelingen in de wereld. Hoe erg de honger naar nieuws is blijkt wel uit het feit dat bijna al onze gasten ’s avonds ons zender arsenaal op de satelliet ontvanger afscannen naar informatie. Niet voor niets gaan we vóór het nieuwe seizoen begint een schotel installeren waarmee Hotbird valt te ontvangen waarop een aantal Engelstalige nieuwszenders wordt uitgezonden. In veel hotels in het buitenland wordt óf CNN, óf BBC World aangeboden als één van de zenders die via de televisie op de kamer kan worden ontvangen. Ook voor thuisblijvers zijn de reguliere zenders als CNN, BBC World en FoxNews een belangrijke bron van nieuws.
Sinds vandaag is er echter een geduchte concurrent bij.
De Arabische televisiezender Al Jazeera werd door velen al gezien als de serieuze tegenhanger van de traditionele Westerse nieuwsstations. Omdat tot nu toe alleen in het Arabisch uitgezonden werd was het publiek beperkt tot mensen met een achtergrond uit het Midden Oosten of Noord Afrika. Sinds vandaag is daar echter verandering in gekomen. Al Jazeera heeft namelijk haar Engelstalige kanaal officieel de lucht in gebracht en via een serie satellieten—en in Nederland ook via het kabelnetwerk van Essent—kan het nieuws vanuit het perspectief van de in Qatar gevestigde nieuwszender in het Engels worden bekeken. Voor de lancering heeft de zender een grote schare van journalistieke kopstukken uit het Westen aangetrokken. Ondanks dat toen ik vanavond keek de uitzendingen nog maar enkele uren gestart waren gaf het toch al het beeld van een professionele nieuwsorganisatie met jarenlange ervaring.
Al Jazeera bericht over dezelfde wereldproblematiek als de andere zenders, maar vanuit een ander perspectief. Nu daarom de zender in een gangbare Westerse taal te ontvangen is zal dat ongetwijfeld tot een verschuiving van de beeldvorming en opinie van een groep kijkers leiden. Waar de Arabieren uit het Midden Oosten tot voor kort alleen macht over het Westen konden uitoefenen via de olie hebben ze naast handels- en vakantieparadijs Dubai nu weer een geduchte nieuwe pijler in stelling gebracht.
Morgen is een belangrijke dag in Kazachstan. Dan wordt namelijk begonnen met het in omloop brengen van een nieuwe serie papiergeld. Elke zeven jaar wordt het ontwerp van het papiergeld in Kazachstan vernieuwd en wordt de beveiligingstechnologie aan de nieuwste standaarden bijgesteld.
De afgelopen paar maanden zijn de Kazachen al via de televisie dagelijks geinformeerd over het nieuwe geld en de echtheidskenmerken daarvan. Daarnaast heeft de overheid een meertalige website geopend waar deze informatie kan worden teruggevonden. Voor wie wil weten hoe het Kazachstaanse geld er vanaf morgen uitziet kan kijken op de website www.tenge2006.kz.
Het is één van de vervelendste zaken als ik even terug ben in Nederland. De bijna dagelijkse telefoontjes—meest van telefoonaanbieders of financiële dienstverleners—om mij het één of ander aan te smeren.
Vandaag was de beurt aan Orange. Het telefoongesprek voldeed volledig aan het signalement: tijdens de lunchtijd, nummerherkenning onzichtbaar gemaakt en een telemarketing stem die vraagt of het ongelegen komt dat hij enkele vragen stelt.
“Heeft u ook een roamingcontract met een Kazachstaanse telefonieaanbieder?” vraag ik.
“Oh, u belt vaak met Kazachstan?” is de wedervraag.
“Nee, ik bel vaak IN Kazachstan.” antwoord ik.
“U bedoelt een internationaal contract, ik weet niet of wij daar een vestiging hebben.”
De persoon aan de andere kant had het duidelijk nog niet door, dus maar even uitleg aan de slecht geïnstrueerde persoon aan de andere kant waar ik het over heb.
“Een roaming contract is een afspraak tussen een Nederlandse provider zoals Orange of KPN en een buitenlandse provider dat ik met een Nederlandse telefoon in het land van die provider kan bellen.”
“Oh, dat wist ik niet. Ik weet niet of wij zo’n contract hebben met Kazachstan. Ik geloof niet dat dit gesprek verder zinvol is.”
En zo was ik weer een telemarketeer kwijt. Roaming is een probleem in Kazachstan. KPN heeft met slechts één van de drie providers K-Mobile een roaming contract. De situatie voor andere Nederlandse mobiele telefonie aanbieders is niet gunstiger. Daarom dien je erg goed op te letten met welk type mobiele telefoonabonnement je naar Kazachstan om daar te kunnen bellen en gebeld worden. Omdat elke Kazachstaanse provider bovendien een ander dekkingsgebied heeft kan de meest geschikte Nederlandse aanbieder per regio waar je reist verschillen. Zelf heb ik in Kazachstan een redelijk goede dekking met mijn KPN abonnement dat verbindt via het K-Mobile netwerk, en mijn lokale Activ pre-pay kaart die via het K’Cell netwerk functioneert.
Als fervent lezer van het weekblad Donald Duck zie ik regelmatig stripverhalen waarin hij in zijn auto zit. Kleiner dan alle andere auto’s in Duckstad, en altijd met het nummerbord 313.
Het lijkt op het eerste gezicht een fantasieauto, een tweezitter met een kofferbak waarin opengeklapt de neefjes kunnen plaatsnemen. In werkelijkheid blijkt deze auto echter geïnspireerd te zijn door een model dat tussen 1938 en 1941 daadwerkelijk in de Verenigde Staten te koop was. De auto werd gefabriceerd door de Bantam fabriek en in verschillende uitvoeringen zijn er totaal zo’n 7000 exemplaren van gebouwd. Door de Tweede Wereldoorlog stopte de productie en richtte de Bantam fabriek zich volledig op het ontwerp van haar andere product, de Jeep.
Een Bantam die model heeft gestaan voor Donald’s auto is een gewild collectorsitem tegenwoordig. Het heeft van formaat een beetje weg van de Fiat 600 of Suzuki Alto, maar qua stijl heeft het wel wat meer.
Er is een website die veel aandacht besteedt aan de Bantam modellen en er zelfs een hele fotogallerij op nahoudt.
