26 May 2006

Reis naar Nederland

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 15:15

KLM heeft de vluchttijden op Kazachstan gewijzigd waardoor we niet meer ‘s nachts, maar vroeg in de ochtend vliegen. Om 7:15 uur lokale tijd vertrekt het vliegtuig uit Almaty. Dit heeft behoorlijk wat voordelen. Ten eerste kunnen we op deze manier nog een behoorlijk stuk slaap meepikken in Almaty. Bovendien is de vlucht nu bij daglicht. Het is de eerste keer dat ik bij daglicht boven Almaty vlieg. Pas nu zijn de bergmassieven zichtbaar aan de rand waarvan de stad is gebouwd.

Zoals ik al eerder heb geschreven is de koers van KLM sinds de overname door Air France verzakelijkt. Deze keer is dat het duidelijkst zichtbaar bij de tax-free verkopen. Voorheen stond in het in-flight magazine Holland Herald een pagina of tien met de producten die in het vliegtuig zonder belasting aangeschaft kunnen worden. In het exemplaar van mei 2006 zijn er maar liefst 56 pagina’s aan gewijd. Het is duidelijk dat KLM dit als één van de winstgevende activiteiten op de vluchten wil maken.

Voor de rest is de service niet veel anders dan anders. Het eten lijkt weer bij een lokaal cateringbedrijf vandaan te komen in plaats van bij Uncle Ben’s zoals de vorige keer. Met een baby aan boord kunnen ze echter nog steeds niet omgaan. In het vliegtuig zitten minimaal drie kinderen van een jaar of jonger, maar alleen wij hebben een plek toegewezen gekregen waar een babybedje kan worden geplaatst. De overige ouders—allemaal adoptieouders die kinderen uit Kazachstan hebben opgehaald—moeten zich behelpen met dekentjes op de vloer. Dat wij zo’n speciale plek in het vliegtuig hebben gekregen komt omdat we er speciaal naar gevraagd hebben en omdat de hoofd-grondstewardess zich er persoonlijk mee bemoeid heeft. De reguliere grondstewardessen die helpen bij het inchecken in Almaty weten werkelijk van toeten noch blazen.

Overigens zijn de faciliteiten voor Nathalie nog niet optimaal. Het grootste babybedje aan boord blijkt een capaciteit te hebben van 9 kilogram en kan daardoor niet aan de wand hangen. Na wat heen en weer gepraat—waarbij de stewardess eerst een paar dekens op de grond voorstelt—komen we tot een compromis waarbij het bedje op de grond wordt geplaatst. Scheelt in ieder geval in de hoeveelheid tocht die rond Nathalie’s hoofdje waait als ze ligt te slapen. De lengte van het bedje is nog niet optimaal, maar Nathalie is lenig gebouwd en met opgetrokken knietjes kan ze toch nog redelijk slapen.

Aan boord zijn in totaal minstens vier adoptiekinderen. Naast de twee babies die ik al hierboven genoemd heb zitten op de rij achter ons een broertje en een zusje van een jaar of vijf die met een Kazachstaanse begeleidster naar de Verenigde Staten vliegen. Hun ouders zijn overleden en ze zijn geadopteerd door een Amerikaans echtpaar. Omdat bij het bezoek van het echtpaar de adoptiepapieren nog niet volledig rond waren konden ze toen niet meteen naar hun nieuwe vaderland vliegen. Daarom worden ze nu door een begeleidster naar de VS gebracht. Zowel de kinderen als de begeleidster spreken geen woord Engels en ik fungeer daarom als tolk tussen de kinderen en de stewardessen wanneer die langskomen met eten of drinken. Ik heb geen idee hoe zij hun vlucht naar de VS en hun eerste verblijf daar zullen ervaren. Vijf jaar is al een behoorlijke leeftijd om dan nog aan een geheel nieuwe omgeving, taal en gewoontes te wennen.

De aankomst op Schiphol is een desillusie. Had ik Elmira nog verteld dat het in Nederland ‘s zomers mooi weer kan zijn, de piloot gooit danig roet in het eten met de laatste weersvooruitzichten. Regen, bewolking en kou zullen ons treffen wanneer we de Nederlandse bodem bereiken.

In tegenstelling tot de vorige keren gaan we nu eens per trein. Schiphol heeft een ondergronds treinstation en vanaf dit station vertrekken regelmatig treinen naar het noorden. Eén keer per uur rijdt er een trein naar Groningen. Die nemen we en we zullen in Assen uitstappen om daar door mijn moeder opgepikt te worden. Wanneer we onze bagage opgepikt hebben en door de douane de aankomsthal ingelopen zijn blijkt de vorige trein net vertrokken te zijn. Geen nood, want op Schiphol zijn voldoende eetgelegenheden en dat uurtje komen we wel doorheen.

22 queries. 0.212 seconds.