31 Oct 2006

Stemmachines in 35 gemeentes afgekeurd

Categorie: Column — lammert @ 5:14

Mijn geroep in de woestijn lijkt niet voor niets geweest. Op www.nu.nl las ik, dat alle stemcomputers van de SDU zijn afgekeurd om ingezet te worden tijdens de komende parlementsverkiezingen. Nu de stemcomputers van Nedap nog, en dan zijn we weer terug bij het oude vertrouwde potlood. Het potlood dat in mijn gemeente Ooststellingwerf trouwens nog steeds gehanteerd wordt.

30 Oct 2006

Buurman Agil overleden

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 21:33

Vandaag is onze achterbuurman Agil overleden. Hij was al enige tijd ziek, en op 67 jarige leeftijd heeft het lichaam uiteindelijk de geest gegeven. In Kazachstan is het gebruikelijk dat overledenen binnen een etmaal begraven worden. Alvorens de begrafenis plaatsvindt komen vrienden en bekenden langs om afscheid te nemen. Hierbij is het gebruikelijk dat de gasten ook te eten en te drinken krijgen—alsof de nabestaanden niet wat anders aan hun hoofd hebben—en daarom hebben mijn schoonouders tot laat in de avond geholpen met het slachten en bereiden van een schaap, eten klaar maken, bedienen en alles in gereedheid te brengen voor de begrafenis morgen.

Omdat het een arm gezin is springt de lokale moskee bij in de kosten van de begrafenis. Op de foto de achterbuurman op archiefbeeld uit 2003, toen hij drie jaar geleden bij ons nog hielp bij de bouw van een douche en WC ruimte.

Buurman Agil als bouwvakker

29 Oct 2006

Nathalie heeft Bronchitis

Categorie: Nathalie — lammert @ 21:53

Nathalie heeft al een paar dagen bronchitis. We zijn met haar naar de polikliniek in het dorp gegaan en de daar voorgeschreven antibioticum kuur heeft de ergste problemen opgelost. Koorts heeft ze niet meer, maar de ademhaling is vooral ‘s avonds erg onrustig. Omdat ik zelf af en toe last heb van CARA kan ik aan het geluid dat haar ademhaling voortbrengt redelijk goed inschatten welk probleem er is. Een zuchtje Ventolin zou vanavond wonderen doen, maar hoe dien je dat een kind van nog geen anderhalf jaar toe? Voor de mensen met een gezonde ademhaling die niet weten waar ik het over heb: Ventolin is een aerosol dat je inademt vanuit een zogenaamde inhaler. Je ademt met een flinke teug in, en tegelijkertijd druk je op de onder druk staande medicijnhouder waardoor er een afgepaste hoeveelheid medicijn vrijkomt. Die wordt dan meegezogen met de ingeademde lucht de longen in. Maar een kind van anderhalf kun je moeilijk uitleggen dat zij diep moet inademen, juist op het moment dat pappa op een apparaatje in haar mond drukt.

In Nederland zijn hulpmiddelen te koop zoals de BabyHaler, waarmee eerst de Ventolin in een buis wordt gespoten en het kind vervolgens via een mondstuk of mondkapje het geneesmiddel inademt. Dergelijke hulpmiddelen heb ik hier in Kazachstan in een apotheek nog nooit gezien, en ik vermoed zelfs dat ze afgezien van misschien Almaty en Astana hier niet te koop zijn. Bovendien, is het nu bijna tien uur in de avond en de dichtsbijzijnde apotheek waar ze zoiets mogelijk zouden hebben is in Shymkent, 100 kilometer verderop. Creativiteit is mij echter niet vreemd. Zoekend in de keuken naar een mogelijke oplossing kwam ik een kartonnen Pringles chips bus tegen. Ongeveer van het formaat van de BabyHaler, achtergelaten door een toerist een paar weken geleden. In het uiteinde van de bus heb ik een gat gemaakt waarin de Ventolin medicijnhouder kan worden geklemd, en nog enkele kleinere gaten voor de luchttoevoer tijdens het inademen. Er zitten geen terugslagkleppen in zoals in het echte apparaat, maar voor Nathalie was het goed genoeg. De opening van de bus over de mond schuiven, de inhaler enkele keren indrukken om de bus te vullen met medicijn, en na een paar teugen lucht hield het kuchen op.

Hoe vertederend, de glimlach van Nathalie nadat pappa dit speciale instrument voor haar had uitgedokterd.

Nathalie aan de provisorische inhalator

Huizenplannenmakerij

Categorie: Nieuwbouw huis — lammert @ 18:50

Eén van mijn favoriete software programma’s is Floorplan van IMSI. Het is een programma waarmee eenvoudig huizen kunnen worden ontworpen en in 3D bekeken. Op die manier kan in een paar uur een ontwerp worden gemaakt, en worden beoordeeld op zijn voor- en nadelen. Het meest recente ontwerp van het huis dat we hier in Kazachstan willen bouwen had een zolderverdieping waarop de slaapkamers zijn gelegen. Nadat ik een maandje geleden tijdens een warme dag een satellietschotel bij mijn ouders heb geinstalleerd waarvan de bekabeling via de zolder liep ben ik echter anders over die oplossing gaan denken. Vlak onder een dak kan het met een brandende zon behoorlijk heet worden en aan een brandende zon hebben we in Kazachstan ‘s zomers geen gebrek. Het ontwerp is daarom wederom veranderd tot een huis met slechts een benedenverdieping en een puntdak, meer lijkend op de huizen hier in Kazachstan dus. Onder het puntdak is voldoende ruimte om spullen op te slaan die we voor langere tijd niet nodig hebben, zoals campingspullen en andere attributen die alleen in het toeristenseizoen nodig zijn.

De buitenmaten zijn door de kamer-herschikking wat groter geworden, maar vierkante meters kosten toch bijna niets. Toen ik enkele weken geleden naar Kazachstan vloog zat het vliegtuig vol met Nederlanders vanwege een meeting over hoogbouw in Kazachstan. Toen hoorde ik enkele directeuren van grote Nederlandse bouwbedrijven in de wachtruimte van Schiphol tegen elkaar zeggen: “Ze hebben zoveel ruimte en zo weinig mensen, en toch zijn ze in Kazachstan zo gek dat ze de hoogte in willen bouwen”. Ik heb dat advies van Neerlands topje van bouwers nu ter harte genomen. Het huis wordt plat en laag. Ook goed voor de oude dag als ik een oud opaatje word dat niet meer trappen kan beklimmen. Ik kan dan nog heel lang samen met Elmira van ons huisje dicht bij de bergrand genieten.

Fotoimpressie van ons gelijkvloerse huis

Ken je de mop van die Nederlander die naar Almaty ging?

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 17:24

“Hij ging niet”

Het kopen van een KLM ticket in Kazachstan voor een retourvlucht naar Amsterdam is veel goedkoper dan eenzelfde ticket vanuit Nederland kopen. Waarschijnlijk is dit het gevolg van de concurrentie van Air Astana op dezelfde lijn. Nederlanders zullen in het algemeen nog wel voor een KLM vlucht kiezen, ook al is er een iets goedkopere manier om te reizen, maar om de passagiers uit Kazachstan te strikken moet KLM behoorlijk met de prijs naar beneden. Omdat ik toch vaak heen en weer vlieg maakt de plek waar ik een ticket koop niet zoveel uit. Daarom koop ik nu sinds een aantal vluchten mijn ticket bij het KLM kantoor in Almaty.

Er is één máár bij het kopen van een ticket in Kazachstan. Je kunt wel een ticket kopen per creditcard via internet, maar je moet het papieren document persoonlijk afhalen bij de KLM kantoor in het Otrar hotel in Almaty. Daarom hebben we enkele dagen geleden een treinticket gekocht voor mijn heen- en terugreis naar de stad. 26 uur in een trein om een ticket op te halen. Je moet er wat voor over hebben. De treinreis stond gepland voor vanavond. ‘s Middags het ticket per internet bestellen, maandag afhalen en dinsdagochtend terug in Zhabagly.

Zo was de planning. Maar tijdens het invoeren van mijn gegevens op de Kazachstaanse KLM website kwam er plotseling de vraag of ik het ticket als e-ticket naar mijn email adres toegestuurd wilde hebben. Wauw! Het begrip e-ticket was ook doorgedrongen tot het Kazachstaanse kantoor! KLM is enkele jaren geleden begonnen met het uitgeven van elektronische tickets via de grotere kantoren in hun belangrijke pleisterplaatsen, maar nu is die mogelijkheid ook aanwezig op het KLM kantoor in Almaty.

Uiteraard heb ik gekozen voor de e-ticket optie. De ticket gegevens kreeg ik keurig binnen een minuut per email aan mij geleverd. Maar ja, wat te doen met de treinkaartjes? Die blijk je—zij het met enige aftrek van kosten—op het treinstation te kunnen terugwisselen. Daarom zijn we in de auto gestapt en hebben de twee treinkaartjes voor de heen- en terugreis ingeleverd en teruggewisseld voor het treinbiljet van volgende week als ik naar Almaty ga om het vliegtuig te halen. Lekker twee extra nachten bij Elmira slapen. Wel zo gezellig, al snurkt ze ‘s nachts soms wel…

28 Oct 2006

Een mislukt experiment

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 18:42

Af en toe proberen we een gerecht uit één van de kookboeken die ik naar Kazachstan verscheept heb. Vandaag stond kaasfondue op het programma. Een kaasfondue is niet al te moeilijk te maken. Het bestaat voornamelijk uit gesmolten kaas, op smaak gebracht met kruiden waarin verschillende gerechten zoals brood, krielaardappeltjes of asperges gerold in ham gedoopt worden.

Het recept dat we gebruikten sprak van een droge witte wijn die warm gemaakt moest worden, waarna de kaas daarin gedompeld zou kunnen worden om te smelten. In de supermarkt hebben we hiervoor speciaal een fles droge witte wijn aangeschaft. Nadat het gerecht bereid was waren alle culturen het er overeens. De wijn was qua smaak veel te overheersend, om maar niet te zeggen vies. Mogelijk hadden we een iets te droog exemplaar uit de schappen getrokken. Jammer van de kaas, maar het grootste deel van de lekkernij is uiteindelijk aan de honden opgevoerd.

Voorlopig blijven we maar weer even bij de kruidenmixen van Honig. Daarvan is de smaak door deskundigen samengesteld.

27 Oct 2006

Vee verkocht

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 16:47

Vorige week zondag zijn we naar de veemarkt geweest om de actuele prijs van rundvee te bekijken. We hebben toen op enkele plaatsen al laten vallen dat we enkele stieren in de verkoop hebben en prompt kwamen maandag de eerste gegadigden om het vee te bekijken. Helaas was de prijs die ze wilden bieden voor ons niet goed genoeg en keerden ze onverrichterzake huiswaarts. Vandaag waren er twee nieuwe gegadigden. De prijs die ze boden was hoger, en bovendien hadden ze interesse in één van onze jongere koeien. Drie dieren zijn er uiteindelijk verkocht tegen een prijs die hoger ligt dan de actuele prijs op de veemarkt. De dieren zijn dezelfde avond nog opgehaald en contant afgerekend.

26 Oct 2006

Zomer en winterstand

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 0:56

Moderne auto’s met elektronica en inspuitsystemen kennen het niet meer: de handmatige zomer- en winterstand voor de luchttoevoer. Onze Lada kende het echter tot voor kort nog wel.

Een verbrandingsmotor is in feite een kleine chemische fabriek. Benzine en lucht worden in optimale mengverhouding bij elkaar gebracht, een vonk wordt op het juiste moment gegenereerd en de ontstane ontploffing zorgt voor het in beweging brengen van een zuiger. Voor optimaal rendement van dit proces moet echter aan een aantal randvoorwaarden worden voldaan. Eén van die randvoorwaarden is, dat de aangezogen lucht van een vrij constante temperatuur is. Varieert de temperatuur teveel, dan kan het verbrandingsproces niet optimaal verlopen. Is de lucht te koud, dan kan bij een carburateurmotor zoals de onze bovendien bevriezing ontstaan door de verdampende benzine. Die bevriezing kan zelfs optreden wanneer de buitentemperatuur nog boven nul is. In het algemeen zorgt dat ervoor dat de auto na een kilometertje of tien stopt en pas na een paar minuten stilstand als de carburateur door het hete motorblok weer is ontdooid opnieuw wil starten.

De meeste auto’s zijn daarom uitgerust met een systeem om de temperatuur van de inlaatlucht te regelen. Bij oudere modellen op carburateurbasis gaat dat vaak heel eenvoudig met een handmatig in te stellen klep waarmee de aanvoerlucht vanaf een koud punt onder motorkap, of een warm punt wordt weggezogen. Bij elektronisch geregelde injectiemotoren komt dat wat precieser en gaat de instelling van de klep automatisch. Oudere motoren moet je handmatig op de zomer- of winterstand zetten, omdat het bij nieuwe motoren automatisch gebeurt hoeft dat niet meer.

Onze Lada is voorzien van een handmatige driewegklep die gemonteerd is aan de inlaatzijde van het luchtfilter. Met de klep kan worden gekozen of de lucht via een buis langs de accu wordt gezogen (koude lucht) of via een metalen stofzuigerslang langs de uitlaatbuis (warme lucht). De klep heeft ook nog een tussenstand waarbij half koude, en half warme lucht wordt aangezogen. Voor het kwakkelweer zeg maar.

Vorige herfst hebben we problemen gehad met de zomer/winterstand instelling. We wonen tegen de bergwand aan waardoor ‘s ochtends en ‘s avonds de motor het beste op de winterstand kan staan. Als we echter overdag naar Shymkent rijden kan het daar nog dertig graden zijn waardoor de aangezogen lucht veel te heet zou worden. Dagelijks enkele keren omschakelen is niet echt een oplossing, maar een jaar daarvoor had ik al eens een oplossing op een Engels Lada forum gelezen.

Het luchtinlaatfilter van de carburateurversie van het Zhiguli model dat wij rijden heeft dezelfde bouw als het filter van de injectiemotor van de Lada Samara. Ook de bouwvorm van de zomer/winterstand klep is hetzelfde. Het verschil is echter dat de injectiemotor van de Samara zo gevoelig is voor de temperatuur van de aangezogen lucht dat handmatig omschakelen met de seizoenen niet meer volstaat, en daarom is bij die auto gekozen voor een driewegklep waarbij de klep thermostatisch bediend wordt. Een thermostaatelement in de driewegklep beweegt de interne klap zodanig, dat geprobeerd wordt een temperatuur te houden van de aangezogen lucht van ongeveer 25 graden. Als de lucht te koud wordt zal de klep de aanzuigopening vanuit de stofzuigerslang vanaf de uitlaatpijp verder openen, terwijl bij de warme lucht de klep juist zo beweegt dat er meer koude lucht uit de pijp naast de accu wordt aangetrokken. Dit systeem werkt automatisch en zonder elektrische componenten, puur op basis van een mechanisch thermostaatelement.

Op het Engelse forum stond vermeld dat ombouwen van een Zhiguli klep naar een Samaraklep goed mogelijk is en met die kennis gewapend gingen we dit voorjaar op de automarkt in Taraz op zoek naar een geschikt exemplaar. Na heel wat kraampjes afgelopen te hebben vonden we uiteindelijk een goed exemplaar bij een verkoper. Hij demonstreerde de werking zelfs door het thermostaatelement even met een aansteker te verwarmen zodat we direct konden zien dat de klep zijn werk deed. 8 euro kostte het ingenieuze apparaat. We hebben de verkoper maar in de waan gelaten dat wij een Samara hadden. Als we vertelden van de ombouw van onze Zhiguli had hij vast gezegd dat dat niet kon.

De automatische regelklep voor de inlaatluchttemperatuur zit nu bijna een half jaar gemonteerd en tot onze volle tevredenheid. De motor loopt bij koud weer soepeler, we hebben geen bevriezingsproblemen gehad en door het automatische gedrag stelt de klep zich automatisch bij wanneer we vanuit het koude Zhabagly naar Shymkent rijden en weer terug.

23 queries. 0.334 seconds.