5 Nov 2006

Nathalie met haar eend

Categorie: Foto's van Nathalie — lammert @ 13:35

Af en toe koop je een cadeautje voor Nathalie dat een schot in de roos is. Ze zit nu in de fase van lopen, trekken en sjouwen en daarvoor hebben we een eend op wielen gekocht dat bij het voortduwen lawaai maakt en beweegt. Ze vindt het werkelijk prachtig. Je kunt tegenwoordig op grote afstand horen waar Nathalie uithangt.

Nathalie met haar duweend

3 Nov 2006

Huis in nieuw kleurtje

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 11:06

Een paar maanden geleden is begonnen met de renovatie van de buitenkant van het huis van mijn schoonouders. Deze keer is er niet het gebruikelijke witterskalk opgekomen, maar een waterbestendige acryl muurverf voor buitenmuren in zachtgeel. De uitstraling van de woning is plotseling heel anders.

Huis van mijn schoonouders opnieuw in de verf

Chinese venters

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 11:00

Gastarbeiders in Kazachstan zijn geen vreemde verschijning. In onze regio zijn het met name mensen uit Oezbekistan die seizoenarbeid verrichten in de landbouw of bij constructiewerkzaamheden. Steeds vaker zien we echter Chinezen opduiken hier, ondanks dat we zo’n 1000 kilometer van de Chinese grens verwijderd zijn.

In Shymkent is een groot bouwproject van een Chinese projectontwikkelaar met voornamelijk Chinees personeel, en sinds kort heeft een agrarisch bedrijf in Tjulkebas een aantal Chinezen in dienst voor het poten en rooien van arbeidsintensieve gewassen. Vandaag kwamen deze Chinezen op een klein tractortje langs in ons dorp om hun waren uit te venten. Eén van de twee sprak redelijk Russisch, de ander alleen Chinees. De tomaten waren goed en niet al te duur, dus voor een speciale Kazachse salade hebben we een heel aantal kilos ingeslagen.

Er is nog iets opvallends op de foto te zien. Na vele jaren heeft gemak het gewonnen van mooi. Recentelijk heeft Elmira namelijk haar haar laten kortwieken.

Chinese venters per tractor

2 Nov 2006

Nieuwe postcode

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 8:56

Een tijdje geleden vond onze mobiele telefoonprovider het nodig het kengetal voor mobiele nummers te wijzigen van 300 naar 701. Niet lang daarna werd in ons dorp een nieuwe telefooncentrale geplaatst waardoor de traditionele 56 aan het begin van een nummer moest worden veranderd in 55. Nu is het de beurt aan de postcodes. Het traditionele postcode nummeringssysteem is gebasseerd op een zescijferige code zoals die in de Sovjet Unie gebruikelijk was. Dit nummeringssysteem is nu overboord gegooid, en alle dorpen en wijken is een nieuwe postcode toegekend. Weer zes cijfers zoals het oude, maar in een andere range. Zo moet op post aan ons geadresseerd tegenwoordig de postcode 161310 worden gezet. Dat u het maar weet.

1 Nov 2006

Verjaardag

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 21:57

Vandaag is het feest, en uit Shymkent hebben we een taart meegenomen. Elmira’s vader Sagit is namelijk 51 jaar oud geworden. Tenminste, dat zegt het bevolkingsregister. In werkelijkheid is hij 52. Elmira’s grootouders woonden ten tijde van de geboorte van Sagit diep in de bergen in het dorpje Raevka (tegenwoordig Jirsu geheten). In die novembermaand van 1954 was het zulk slecht weer dat het niet lukte om de geboorte binnen enkele dagen bij de burgerlijke stand aan te geven. Ook nu komt dat nog vaak voor. Het dorp is ‘s winters gemiddeld drie maanden van de buitenwereld afgesloten door de sneeuw.

Toen het weer uiteindelijk beter werd en de ouders de geboorte officieel konden laten registreren was het inmiddels 1955 en daardoor is als geboortedatum abusievelijk 1 november 1955 in de boeken gekomen. Zelf heeft hij er weinig van te lijden, hij voelt zich nog fit en jong als een éénenvijftiger.

Verjaardagstaart uitdelen

Een nieuwe diepvries

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 21:54

Het is anderhalf jaar geleden dat we een koel/vriescombinatie gekocht hebben. Dit apparaat voldoet prima. Met name de no-frost optie van Indesit—een speciaal koelsysteem waardoor er geen ijs neerslaat in de kast zelf en je dus niet periodiek hoeft te ontdooien—bleek een zeer goede keuze.

In één opzicht voldoet hij echter niet. Het komt bij ons enkele keren per jaar voor dat we een varken of koe slachten en dat past met geen mogelijkheid in het vriescompartiment van 120 liter. 80 kilo vlees is het maxiumum wat we er in kwijt kunnen maar dan is er geen plekje meer over voor andere producten. Niemand anders in het dorp heeft een vrieskast, hooguit zijn mensen voorzien van een koelkast met een klein vriesvakje bovenin. Het vlees onderbrengen in de vriezer bij buren of familie heeft daarom geen zin en in de praktijk betekent dit dat ca. de helft van het vlees na de slacht binnen een week verdwijnt in de magen van ons en bekenden om te voorkomen dat het omkomt.

Al een tijdje zijn we op zoek geweest naar een losse vrieskast of kist die we alleen inzetten in het geval we weer een dier geslacht hebben, maar tot nu toe waren die niet te koop. Vandaag waren we wederom op zoek en zowaar vonden we voor het eerst in onze standaard witgoed winkel van twee merken manshoge vrieskasten. Eén merk was duidelijk voor de dure markt, van het Duitse merk Kaiser, maar de andere twee vrieskasten die stonden opgesteld waren van de Russische Stinol fabriek die volgens een opschrift op de omhullende doos nu eigendom was van Indesit.

Er stonden twee modellen, eentje van 270 en eentje van 250 liter waarbij de iets kleinere net als onze huidige vriezer voorzien was van een no-frost koelingssysteem. Op deze laatste is de keuze gevallen. Zes vakken zitten erin, met een totale capaciteit voor 160 kilo vlees. Samen met onze huidige vriezer kunnen we nu eindelijk een volledig varken of koe kwijt in diepgevroren opslag, zonder dat we ons de eerste week scheel moeten eten aan de overmaat aan vlees.

Onze nieuwe vrieskast

24 queries. 0.512 seconds.