22 Jun 2006

Lekker eten in De Ware Jakob op Schiermonnikoog

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 17:38

De laatste dag op Schiermonnikoog alweer. Morgen om half elf in de ochtend vertrekt de boot naar Lauwersoog. De nieuwe bewoners zullen dan een paar uur later bezit van het huisje nemen. De meeste voorgaande dagen hebben we zelf gekookt, maar vandaag doen we het anders. We gaan uit eten in een van de restaurants die het eiland telt. In veel restaurants hier is de prijs/prestatieverhouding nogal scheef. Eigenaren maken maar wat graag gebruik van het gebrek aan concurrentie en de afkeer van veel toeristen om zelf eten klaar te maken.

Omdat we er al goede verhalen over gehoord hebben gaan we vanavond eten in De Ware Jakob, een restaurant dat naast de vlees- en visschotels een keur aan pizza’s bereidt. De pizza’s worden per microbusje over het hele eiland gedistribueerd. Elmira kiest voor een stoofpot met allerlei vissoorten, mosselen en garnalen terwijl voor mij een mixed grill gerecht wordt klaargemaakt.

Ondanks dat stoofpotjes meestal lang moeten pruttelen is de bediening snel. Binnen twintig minuten na de bestelling kunnen we aanvallen. Dat is lekker, wanneer je een ongeduldig klein kind bij je hebt zoals Nathalie.

Het eten blijkt verrukkelijk. Niet lang na het opdienen hebben we bijna alle schalen helemaal leeg. Alleen in de bak met frietjes is nog wat over. Elmira verklaart in Nederland nog nooit zo lekker gegeten te hebben. De prijs valt mee. Voor minder dan 40 euro hebben we ons vol gegeten en gedronken.

Dus voor wie zijn komende vakantie op Schiermonnikoog wil doorbrengen is het restaurant de Ware Jakob zeker een aanrader.

Eten in De Ware Jakob

In een speelhuisje

Categorie: Foto's van Nathalie,In Nederland 2006 — lammert @ 17:26

In het dorp van Schiermonnikoog op een centraal grasveldje staat een kunststof speelhuisje. Nathalie wilde er graag even binnenkijken. Ze is duidelijk in haar sas in dit huisje dat precies op haar afmetingen is afgestemd.

Nathalie in een speelhuisje

Elmira en Nathalie op de fiets

Categorie: In Nederland 2006 — lammert @ 16:56

Het zit Elmira nogal dwars dat vele mensen—ook in commentaar op deze weblog—denken dat ze niet kan fietsen. Al bij haar eerste bezoek in 2002 heeft ze op de fiets door Donkerbroek gesjeesd. Om alle twijfel weg te werken hier een foto van Elmira op de fiets, terwijl Nathalie prinsheerlijk in het zitje voor zit.

Op de fiets

Nathalie met pleister

Categorie: Foto's van Nathalie,In Nederland 2006 — lammert @ 16:19

Het hele huisje dat we op Schiermonnikoog gehuurd hebben heeft vloertegels. Bepaald niet mijn favoriet. Het is koud voor Nathalie om op te spelen en bovendien glad. Dat laatste bleek vandaag wel toen Nathalie uitgleed en met haar hoofd tegen de rand van de deur aankwam. Een huilpartij en een fikse bult waren het gevolg.

Nathalie met pleister

Schoonmaakactie

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 16:18

Het huisje dat we gehuurd hebben op Schiermonnikoog hebben we gehuurd op basis dat we het na afloop zelf schoonmaken. Laten schoonmaken kan ook, maar kost 35 euro extra. Dat geld is het ons niet waard, en met de tegels op de vloer is het zo gebeurd.

Elmira boent de vloer

Dat niet iedereen dezelfde definitie heeft van schoon blijkt wel uit de lamp die boven de eettafel hangt. Het snoer zit onder het stof, en spinnenwebben zijn naar alle kanten gesponnen. Hier heeft een hele generatie toeristen kennelijk vergeten de stofdoek over te halen. De eerste foto geeft de toestand aan voordat we de lamp hebben aangeraakt.

Snoer voor schoonmaakactie

Op de tweede foto is de stofdoek langs geweest. Het snoer is plotseling weer zwart van kleur en het spinrag is verdwenen.

Snoer na de schoonmaakactie

Ook als Elmira de vloerkleden uitklopt—een actie die in Kazachstan minstens elke twee weken uitgevoerd wordt—krijgen we bijna de slappe lach van de stofwolken die het oplevert. Het lijkt wel grote voorjaarsschoonmaak die we nu uitvoeren.

Een oranje inbreker

Categorie: Dagelijkse leven — lammert @ 4:10

Gisteravond was de voetbalwedstrijd Nederland tegen Argentinië. De uitslag van 0-0 was niet bijster goed, maar voldoende om feest te vieren want het Nederlandse team gaat daardoor door naar de volgende ronde in het wereldkampioenschap dat in Duitsland wordt gehouden.

De wedstrijd zelf was afgelopen om een uur of elf. De echte Oranje fans zijn daarna ongetwijfeld nog even gaan doorzakken.

Iets na vieren werd ik door Elmira wakker gemaakt. “Er loopt een oranje man rond ons huis en hij morrelt aan de deur”. Nu moet ik toegeven dat als ik midden in de nacht wakker gemaakt wordt vanwege oranje mannetjes dat ik eerder denk aan losgebroken maanmannetjes dan aan inbrekers, maar toen ik opstond en uit het keukenraam keek stond er inderdaad een in oranje geklede man tussen de 25 en 30 jaar vanaf het fietspad naar ons huisje te kijken. Op zijn arm was de Nederlandse vlag geschilderd, dus het ging hoogstwaarschijnlijk om een afgedwaalde voetbalsupporter. Na een tiental seconden zag hij kennelijk dat ik door de jaloezieën naar hem keek en hij dook achter een struikje. Dat is natuurlijk een domme actie wanneer je in het oranje gehuld bent, want in het vroege ochtendgloren ben je dan nog evengoed zichtbaar, dwars door het struikgewas heen.

Na een tijdje achter het struikje te hebben gescholen kwam hij weer tevoorschijn. Hij dacht kennelijk dat het gevaar geweken was en liep nu naar het dicht bij het fietspad gelegen slaapkamerraam waarachter een voor hem kennelijk aantrekkelijk licht brandde. het nachtlampje dat het voor Nathalie gemakkelijker maakt om te slapen.

Door het open keukenraam heb ik hem toen in onvervalst Fries te kennen gegeven dat hij onmiddellijk op moest rotten. De nieuwsgierige oranjefan die kennelijk nu door had dat het menens was haastte zich uit de tuin, pakte zijn op het fietspad geparkeerde fiets en koos het hazenpad.

Eerlijk gezegd is dit de eerste keer dat ik een in oranje gehulde inbreker heb meegemaakt. Waarschijnlijk ging het hier om niet meer dan een straalbezopen voetbalfan die in het dorpje was doorgezakt tot ze hem daar op straat hadden gezet. Ons huisje ligt—in tegenstelling tot de andere huisjes hier—vlak langs het fietspad en het slaapkamerraam met daarachter het kindernachtlampje hadden kennelijk op hem een aantrekkingskracht als een lamp op een strontvlieg. Met mijn jarenlange buitenland ervaring van Kazachstan tot Ethiopië weet ik onderhand wel wat te doen tegen potentiële dieven en inbrekers. Jammer genoeg had ik vanochtend niet de tegenwoordigheid van geest om mijn fotocamera te pakken en de onverlaat op de foto te zetten toen hij naar binnen gluurde, anders had zijn foto nu pontificaal op deze weblog, en op het politiebureau van Schiermonnikoog gehangen.

23 queries. 0.221 seconds.